Salvaxe, salvaxe, de Emilio Fonseca Coruña, A

Salvaxe, salvaxe, unha viaxe fascinante á alma do noso monte.

No marco do CAEST 26 o Concello de Santa Comba convídavos á proxección de Salvaxe, salvaxe (2024), o aclamado filme dirixido por Emilio Fonseca que conquistou a crítica e levou a prestixiosa Biznaga de Prata ao Mellor Documental no Festival de Málaga.

Máis ca un documental, esta obra é unha experiencia sensorial única, un "anti-documental de natureza" que foxe dos clichés da televisión para poñeos fronte a fronte coa realidade máis pura e agochada dos nosos montes.

Salvaxe, salvaxe fíltrase entre as néboas e os susurros dos montes de Galicia e do norte de Portugal. O seu obxectivo? Rastrear as pegadas, as lendas, pero tamén as dolorosas ausencias do lobo ibérico. A través dunha viaxe íntima e profunda, a película reconstrúe a longa e complexa historia de coexistencia entre os humanos e o lobo: unha relación marcada pola mitoloxía popular, o respecto ancestral, o medo e, en demasiadas ocasións, o exterminio.

Cunha fotografía espectacular e unha atmosfera sonora que te atrapa desde o primeiro segundo, o filme amosa imaxes que nunca antes viches: lobos que miran fixamente á cámara e humanos que, nalgún momento da súa vida, aprenderon a aular para comunicarse con eles.

Nun concello coma o noso, cun vencello tan forte coa terra, a gandería e o rural, este documental adquire un significado especial. Salvaxe, salvaxe non busca dar respostas fáciles nin xulgar, senón abrir un espazo de diálogo sobre a crise ecolóxica actual e o futuro do noso ecosistema o límite invisible entre o que consideramos "doméstico" (o noso) e o que chamamos "salvaxe" (o indómito) a memoria do rural, recuperando as historias de orgullo e respecto pola natureza que definen a nosa identidade.

Unha cita co mellor cinema galego. Esta proxección é unha oportunidade perfecta para apoiar o talento audiovisual galego e, sobre todo, para xuntaos e reflexionar sobre o valor do noso patrimonio natural. É unha peza que emociona, que move conciencias e que non deixa a ninguén indiferente.

Vémonos no auditorio para escoitar o latexo do noso monte. Non faltedes!