SOCIEDAD CERVANTINA: 'MARCELA. (UNA CANCIÓN DE CERVANTES)' PONTEVEDRA

Ficha técnica e artística

Dirección: Leticia Dolera

Dramaturxia: María Folguera, a partir do capítulo XIV de “Don Quijote de la Mancha”, de Miguel de Cervantes

Interpretación: Celia Freijeiro

Deseño espazo escénico: Pablo Chaves

Deseño de iluminación: Lola Barroso

Axudante de iluminación: Elena Alejandre

Deseño de vestiario: Marta Murillo

Deseño de son: Pablo Martínez

Directora de produción: Milena Suárez

Axudante de produción: Paula Pina

Coordinación S. Cervantina: Ana Carrera, Jaime Saavedra

Edición de visuais: Ana Caro

Deseño gráfico: Jesús Bosqued

Foto fixa: Concha de la Rosa

Unha produción da Sociedad Cervantina co apoio de INAEM e Fundación La Caixa.

 

Sinopse:

Un home apareceu morto: Grisóstomo. Unha muller foi acusada da súa morte: Marcela.

Os pastores sospeitan de Marcela. Non lles gusta a súa fermosura, nin o seu orgullo. Estamos en 1605 e todos cren que merece un castigo. Pero Marcela non acata a norma e fala na súa propia defensa.

Marcela é un dos personaxes máis soados de Cervantes. Da man de tres creadoras actuais, Leticia Dolera, Celia Freijeiro e María Folguera, descubriremos os moitos lumes que iluminan este mito.

 

Nota da directora

Cando lin o monólogo de Marcela por primeira vez, quedei absolutamente perplexa. Como era posible que un texto de 1605 fose tan actual? Como podía ser que un home, Miguel de Cervantes, en pleno arranque do século XVII, fose capaz de captar e transmitir de maneira tan poética e contundente algo tan intrínseco á experiencia de ser muller nun contexto patriarcal? E máis aínda, como é que no meu imaxinario existían Quixote, Sancho Bandullo e Dulcinea pero non lembraba á pastora Marcela? 

Dirixir esta produción é pór en pé a un personaxe como este, que nos convida a reflexionar sobre o amor, o poder e o medo radical á muller libre, é para min unha maneira fermosa de render homenaxe a un dos autores máis importantes da literatura universal, Cervantes, e tamén a todas as Marcelas que existiron e existirán.

Leticia Dolera

 

Xénero: teatro